ટેક્નોલોજીના આ યુગમાં પ્રેમપત્રો હવે જૂનવાણી લાગે. પણ સોશિયલ મીડિયાના મેસેજમાં પ્રેમપત્રો જેવી લાગણી નથી હોતી. પ્રેમપત્ર લખતી વખતે આપણને પ્રિયપાત્રની યાદ આવે છે. એનો ચહેરો નજર સમક્ષ આવી જાય છે અને આપણી સંવેદનાઓને એ ઢંઢોળી મૂકે છે. એ પછી આપણે જે પત્ર લખીએ છીએ એમાં આપણી લાગણીઓનો પ્રવાહ હોય છે. એમાં પ્રેમની મહેક વેરાયેલી હોય છે. કાગળ પર લખેલા અક્ષરો માત્ર અક્ષરો નહીં પણ કંઈક વિશેષ હોય છે. એ શબ્દોમાંથી ઉષ્મા ટપકતી હોય છે. કાગળ પર ઉપસેલા શબ્દોમાં આપણા હૈયાનું સૌંદર્ય હોય છે. પત્રમાં કરેલ સંબોધન હૃદયના તાર ઝણઝણાવી દે છે. આજના યુવાનોને આ બધું લાગણીવેડા સિવાય કંઈ લાગતું નથી. પણ લાગણી અને સંવેદનાઓ જ તો જીવવાનું બળ છે. કોઈને આપણા પ્રત્યે પ્રેમ હોય, લાગણી હોય એ આપણને ગમતું હોય છે. પ્રેમપત્ર એ પ્રેમ અને લાગણી વ્યક્ત કરવાનું ઉત્તમ માધ્યમ છે. પ્રિયપાત્રને આપણે જે કહી નથી શકતા તે જણાવવાનું માધ્યમ એટલે પ્રેમપત્ર. પત્રમાં આપણે પૂરેપૂરા ઠલવાય જઈએ છીએ. પત્રમાં આપણી અવ્યક્ત ભાવનાઓને સારી રીતે વ્યક્ત કરી શકીએ છીએ અને હૃદયમાં ધરબાયેલી લાગણીઓ વ્યક્ત થઈ જવાથી આપણને એક જાતની હળવાશ અનુભવાય છે. આ હળવાશ મનને પ્રસન્નતા બક્ષે છે, એક તાજગી અનુભવાય છે. પત્રમાં વ્યક્ત થયેલી ભાવના વાંચીને પ્રિયપાત્ર આપણને સારી રીતે સમજી શકે છે. આપણે ઓનલાઈન કોઈ વસ્તુ મંગાવીએ ત્યારે એની રાહ જોવાનું આપણને ગમતું હોય છે. એ જ રીતે પ્રેમપત્રની રાહ જોવાની પણ એક ઉત્સુકતા હોય છે. આવી ઉત્સુકતા જેણે માણી હોય છે તે જ પ્રેમપત્રનું મહત્વ સમજી શકે છે. પત્રમાં લાગણીઓનો ધોધ હોય છે. તેથી લાંબા સમય પછી પણ જ્યારે પત્ર વાંચીએ છીએ ત્યારે એ આપણને એકદમ તરોતાજા લાગે છે. જો આપણે કોઈને પત્ર લખતા ન હોય તો લખવા જોઈએ. પ્રેમપત્રો એ પ્રેમની અનોખી ભેટ છે. પત્રમાં નવું ભાવવિશ્વ ખુલતું હોય છે. પત્રમાં એકબીજા સાથે ગાળેલી મધુર ક્ષણોની વાતો કેદ થઈ હોય છે. જેને ઢળતી ઉંમરે વાગોળવાની એક અલગ જ મઝા આવે છે. જૂના સંસ્મરણો તાજા થાય છે. તો ચાલો અવનવાં સ્વપ્નો અને અવનવાં વિશ્વો રચતા પ્રેમપત્રોની સફરે.
